Leesbevordering / Melanie van Deenen

Voor de Minor Jeugdliteratuur heb ik een aantal activiteiten ontworpen om de kinderen meer gesprek te laten komen over de boeken die ze lezen. Deze activiteiten heb ik vaak gebruikt tijdens mijn LIO. De resultaten van dit onderzoek spelen nog steeds een rol in mijn onderwijsaanbod. Op de eerste plaats omdat de kinderen de activiteiten leuk vinden, maar ook omdat het goed past binnen de leerlijn.

Activiteit : De Smiley’s

Na het lezen van een boekje mogen de kinderen ‘hun’ smiley op het bord hangen. Vaak hebben kinderen de woordenschat nog niet om goed uit te leggen wat ze van een boek vinden. Daarnaast werken de pictogrammen drempel verlagend: kinderen die niet graag openlijk in groep praten kunnen op deze manier toch hun mening geven.

Activiteit : De leesrups

De leesrups is er in vele variaties en vormen. Ik koos voor de leesrups omdat het op een mooie speelse manier een soort van samenvatting maakt van hoe kinderen een boek zien. Voor deze activiteit gebruikte ik een boekje over carnaval, Ik verkleed me, van Frank Daenen. Dit boekje is heel eenvoudig met weinig tekst, maar past perfect in de belevingswereld van de kinderen. Op het moment dat ik deze activiteit uitvoerde was het bijna carnaval. Mijn bedoeling was om de kinderen voor te lezen om vervolgens een klein gesprekje te beginnen over hoe zij zich wilden verkleden. De kinderen mochten aan elkaar vertellen wat ze wilden worden met carnaval. Vervolgens mochten ze hun gedroomde kostuum tekenen, en daar zouden we samen een rups van maken.

Activiteit : Elkaar voorlezen!

De kinderen lezen heel graag zelf in de boekjes uit de boekenhoek. Bij mijn andere activiteiten mochten de kinderen van mij zelf een boekje gaan lezen als we klaar waren met de activiteit die ik gepland had. Wat me opviel is dat ze elkaar vaak gingen ‘voorlezen’. Ze gingen bij elkaar zitten, zochten samen een boekje uit en gingen het samen doorbladeren. Vaak verzonnen ze hun eigen verhaal bij de prenten uit het boek, maar soms hoorde ik ook mijn eigen teksten terug. Toen ik zag hoe leuk de kinderen samen bezig waren, besloot ik er een activiteit van te maken. Ik wilde de kinderen zo vrij mogelijk laten. Ze mochten zelf kiezen aan wie ze wilden voorlezen en uit welk boekje.

Wat ik ook mooi vond aan deze opdracht is dat de kinderen zich prettig genoeg voelden om aan elkaar voor te lezen!

Activiteit : Het leukste moment kiezen!

Kinderen worden gestimuleerd om met elkaar over boeken te praten. Maar wat moeten ze dan vertellen? Om hen daar een beetje mee te helpen, besloot ik een activiteit te kiezen waarbij ze echt zelf moesten nadenken voordat ze iets konden vertellen. Ik las het boek Dottie’s kuikens voor (Julie Sykes, 2002) en vroeg de kinderen vervolgens om na te denken over wat ze het leukste stukje vonden uit het verhaal. Dat mochten ze tekenen. Opdracht was wel dat ze allemaal apart moesten gaan zitten en niemand mocht nog zien wat ze getekend hadden. Na het tekenen mochten ze dan aan de groep laten zien wat hun favoriete moment was.

Activiteit : Verhaal afschrijven!

Deze activiteit heb ik ontworpen om de kinderen samen te laten nadenken over een einde van een boek. Ik koos het boek Het vreemde ei (Emily Gravett, 2008), omdat dit boek een geweldig boek is voor deze odpracht. Het verhaal gaat over een eend die een ei vindt. Iedereen lacht hem uit, maar voor eend is dit het mooiste ei ter wereld. Bij alle vogels komen hun eieren om de beurt uit, maar bij eend niet.

Ik stopte daar met het verhaal te vertellen en vroeg de kinderen hoe het zou aflopen.

Activiteit : Samen een verhaal op volgorde hangen/ leggen

Ik vond het tijd om een opdracht te kiezen waarbij de kinderen echt samen moesten nadenken en overleggen. Ik besloot om kopietjes te maken uit het boek wat we zouden gaan lezen en die na het lezen over de vloer te verspreiden. Aan de kinderen de taak om die kopietjes in chronologische volgorde neer te leggen.

Activiteit : Zelf een verhaal schrijven

Na het voorlezen van Dottie’s eieren, en daarna Dottie’s kuikens (Julie Sykes) kwam de vraag: “Juf, bestaat er geen boekje over wat er met de kuikens gebeurt als ze groot zijn?”

Ter plekke besloot ik om met de kinderen een boekje te gaan maken over wat er met Dottie’s kuikens gebeurt als ze groot zijn.

We hebben eerst samen besproken wat er dan zou kunnen gebeuren met de kuikens als ze groot zijn. Iedereen had wel ideeën.

“Het wordt een kip!”

“Of een haan!”

“En dan gaan ze eieren leggen!”

“En broeden.”

“En dan komen er weer nieuwe kuikentjes!”

Al snel zat iedereen aan de tekentafel om het verhaal van de kuikens te tekenen. Ze tekenden kippen, kuikens, hanen, kippenhokken en heel veel eieren. Ik kon alles terugzien wat ze over kippen en kuikens hadden geleerd.

Wat een super leuke ideeën! Je kunt deze ideeen echt bij allerlei verschillende boeken inzetten.

Bedankt Melanie voor het delen!

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>